مریم حقیقت

ﺁﻏﺎﺯ ﻓﺼﻞ ﺳﺮﺩ ﻏﺰﻟﻬﺎﯼ ﺷﺎﻋﺮ ﺍﺳﺖ!

ﺩﺭ ﻣﻦ ﺩﻣﯿﺪﻩ ﻋﻄﺮ ﻧﮕﺎﻫﺖ ﺍﻣﯿﺪ ﺭﺍ
ﺟﺎﺩﻭﯼ ﭼﺸﻤﻬﺎﯼ ﺳﯿﺎﻫﺖ، ﺳﭙﯿﺪ ﺭﺍ

ﺩﺭ ﻫﻢ ﺗﻨﯿﺪﻩ ﺍﻧﺪ ﻭ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ
ﺯﻧﺠﯿﺮ ﺩﺳﺘﻬﺎﯼ ﻣﻦ ﻭ ﺗﻮ ﮐﻠﯿﺪ ﺭﺍ

ﺁﺭﺍﻡ ﭼﺸﻤﻬﺎﯼ ﺗﻮ ﺩﺭ ﻗﺎﺏ ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ
ﭘﺮ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻫﺎﯼ ﺷﺪﯾﺪ ﺭﺍ

دارد پلنگ زخمی من درد می کشد
آهو ببار جنگل من بایزید را

ﺩﺭﯾﺎﯼ ﻋﺎﺷﻘﯽ ﺩﻟﻢ ﺍﺯ ﺗﺸﻨﮕﯽ ﭘﺮ ﺍﺳﺖ
ﻃﻮﻓﺎﻥ ﻣﻦ ﺑﺰﻥ ﺗﻦ ِ ﻟﺮﺯﺍﻥ ﺑﯿﺪ ﺭﺍ

ﺁﻏﺎﺯ ﻓﺼﻞ ﺳﺮﺩ ﻏﺰﻟﻬﺎﯼ ﺷﺎﻋﺮ ﺍﺳﺖ
ﺩﺭ ﻣﻦ ﺑﺮﯾﺰ ﺁﺗﺶ ﺷﻌﺮﯼ ﺟﺪﯾﺪ ﺭﺍ

ﺑﺮ ﻣﻦ ﺑﺒﺎﺭ ﺣﻀﺮﺕ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﻭﭘﻬﻦ ﮐﻦ
ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺍﺗﺎﻕ ﺳﻔﺮﻩ ﯼ ﺷﺒﻬﺎﯼ ﻋﯿﺪ ﺭﺍ

...

1+
غزل ‏ - نظر دهید...