تو هم ای نازنین قدر مرا نشناختی رفتی!

مرا چون قطره‌ی اشکی ز چشم انداختی رفتی
تو هم ای نازنین قدر مرا نشناختی رفتی!
به چندین آرزو چون سایه در پای تو افتادم
ولی دامن فشاندی قد به ناز افراختی رفتی
مرا عشق تو فارغ کرده بود از دیگران اما
تو سنگین‌دل ز من با دیگران پرداختی رفتی
تمنای نگاهی داشت دل از چشم مست تو
تغافل کردی و کار دلم مرا ساختی رفتی
ندادی آشنایی چون گذشتی از کنار من
تو ای بیگانه‌خو گویی مرا نشناختی رفتی
ز چشمم رفت بی‌او روشنایی وز پی‌اش ای اشک
تو هم زین خانه‌ی تاریک بیرون تاختی رفتی
اگر آرام ننشینی به خاکت افکنم ای دل!
همان گیرم که در پایی سر و جان باختی رفتی
چکامه در اینستاگرامانتشار اشعار شما در چکامه

جدایی, غزل, محمد قهرمان

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.