شمارهٔ ۳۹۱

به پرگار از توکل شد چنان برگ و نوای من

که از خود آب چون دندان برآرد آسیای من


0
مطالع صائب

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *