شمارهٔ ۵۰

مکن به حرف طمع تیره زندگانی خویش

که روز هم شب تارست بر گدای چراغ


0
ابیات منتسب صائب

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *