چقدر وسوسه‌ دارم برای ماه عسل!

چقدر حیله کند در سرم نگاه عسل
که از خدا بنویسم و از پناهِ عسل
من از زمین و زمان یک پری طلبکارم
که در رکاب بماند به پیشگاهِ عسل
در این ستیزه ی عاشق کُشان کجا باشم؟
میان لشگر حق یا که در سپاهِ عسل؟
برای دیدنِ تو از بهشت رانده شده و
به خاطر نظری شد کسی تباهِ عسل!
وَ دشمنان و حسودان برادرن منند
به لطف عشق بیفتم اگر به چاهِ عسل!
“نماز شام غریبان چو گریه آغازم “
به حرمت شب چشمان بی گناهِ عسل
وَ عاشقانه ترین ماه نام کوچک توست
چقدر وسوسه‌ دارم برای ماه عسل!
چکامه در اینستاگرامانتشار اشعار شما در چکامه

احسان سیلابی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *